κτυπέω

κτῠπ-έω, Ep. Iterat. κτυπέεσκον Q.S. 9.135: aor. 1 ἐκτύπησα E. Ph. 1181, Arr. Tact. 40.6; poet. κτύπησα S. OC 1606, E. Or. 1467 (lyr.): Ep. aor. 2 ἔκτῠπον Il. 8.75, al., S. OC 1456 (lyr.), κτύπον Il. 8.170:— Pass., v. infr.: (κτύπος):—

• crash, as trees falling, μεγάλα κτυπέουσαι πῖπτον Il. 23.119; freq. of thunder, Ζεὺς ἔκτυπε 8.75, cf. 7.479, Od. 21.413, etc.; ἔκτυπεν αἰθήρ S. OC 1456 (lyr.); of the sea, Pl. R. 396b.
• • • 2 ring, resound, κτυπέει δέ θʼ ὑπʼ αὐτοῦ ὕλη (sc. χειμάρρου) Il. 13.140; ἀμφὶ δʼ ἐκτύπουν πέτραι rang with the cries of Heracles, S. Tr. 787; Διὸς βρονταῖσιν εἰς ἔριν κ. E. Cyc. 328; δρομήμασιν Id. Med. 1180; τοῖν ποδοῖν κ. stamp loudly with . ., Ar. Ec. 545, cf. Gal. 7.60; εἰ . . ἐμπεσὸν [δόρυ] τῷ θυρεῷ κτυπήσειε Arr. l.c.; σιδηρῷ ὑποδήματι Luc. Salt. 83: c. acc. cogn., φόβον κτυπεῖν, like κλάζειν Ἄρη, E. Rh. 308.
  • II causal, make to ring or resound, χθόνα Hes. Sc. 61; τύμπανα Opp. C. 4.247: c. dupl. acc., κτύπησε κρᾶτα . . πλαγάν (v.l. πλαγᾷ) made it ring with a blow, E. Or. l.c.: metaph., κ. ἐν τοῖς συμβουλευτικοῖς τόποις τὰς ὀνομασίας Phld. Rh. 1.208 S.:—Pass., resound, Ar. Pl. 758, Th. 995 (lyr.); κτυπηθῆναι τὰ ὦτα Philostr. VA 6.26.

κτυπέω, aor.2 ἔκτυπον (vgl. γδουπέω), durch Schlagen, Stampfen laut ertönen, krachen, prasseln ; Il. 13.140, 23.119, von dem Niederkrachen der abgebrochenen Baumäste ; oft vom Donnern des Zeus, σμερδαλέα κτυπέων, Il. 7.479, 17.595, Od. 21.413, wie ἔκτυπεν αἰθήρ Soph. O.C. 1456 ; ἀμφὶ δʼ ἐκτύπουν πέτραι Tr. 784 ; κτυπεῖ δόμος κλῄθρων λυθέντων Eur. Hel. 865 ; κτυποῦσα τοῖν ποδοῖν Ar. Eccl. 545, u. öfter vom Wiederhall ; auch pass., Plut. 758, Th. 945 ; θάλατταν κτυποῦσαν, das brausende Meer, Plat. Rep. III.396b. – Auch trans., χθόνα δʼ ἔκτυπον ὠκέες ἵπποι, νύσσοντες χήλῃσι, sie ließen die Erde erdröhnen, Hes. Sc. 61 ; κτύπησε κρᾶτα μέλεον πλαγάν, er schmetterte auf das Haupt einen Schlag, Eur. Or. 1467 ; anders πολλοῖσι σὺν κώδωσιν ἐκτύπει φόβον, er jagte Furcht ein, Rhes. 308.

κτυπέω

[κτύπος.]

3 sing. aor. ἔκτυπε Il. 8.75, Il. 15.377, Il. 17.595 : Od. 21.413. κτύπε Il. 8.170.

To give forth a sound. Of crushed or falling trees, to crash Il. 13.140, Il. 23.119.

Of Zeus, to thunder Il. 7.479, Il. 8.75, 170, Il. 15.377, Il. 16.595 : Od. 21.413.

κτυπέω , aor. ἔκτυπε: crash, thunder; of falling trees, the bolts of Zeus.

κτυπέω κτύπος

• • Ito crash, of trees falling, Il.; of thunder, Hom., Soph.
  • • 2to ring, resound, echo, Il., etc.
  • IICausal, to make to ring or resound, χθόνα; c. dupl. acc., κτύπησε κρᾶτα πλαγάν made the head ring with a blow, Eur.: —hence again in Pass. to ring, resound, Ar.