κτίννυμι
κτίννυμι,
- collat. form of κτείνω, App. BC 1.71 (vv.ll. κτεινύντες, κτειννύντες), 4.35; κτιννύω, Polyaen. 1.23, 25, Plot. 3.2.15:—Pass., κτιννύμενος App. BC 1.2; κτιννύεσθαι J. AJ 18.8.3:—more freq. in compd. ἀποκτίννυμι (cf. ἀποκτείνυμι), cf. Phryn. PS p.51 B.; κτεινύω and ἀποκτιννύναι are correct acc. to Choerob. in An.Ox. 2.233.
κτίννυμι [ῡ] (seul. prés.) c. κτείνω, App. Civ. 1, 71 ; 4, 35 ; au pass. App. Civ. 1, 2.
κτίννυμι, [ῡ], od. κτίνυμι, auch κτιννύω, Nebenform zu κτείνω, Sp., wie App. B.C. 1.71.
Bei DC. 35.5 steht ἀπεκτείννυσαν.
Bei DC. 35.5 steht ἀπεκτείννυσαν.