κωμῆτις
κωμῆτις, woman from the same village, district
κωμ-ῆτις, ιδος, fem. of κωμήτης, Ar. Lys. 5, Fr. 274.
κωμῆτις, ιδος (ἡ) [ῐδ]
1 voisine de quartier, Ar. Lys. 5, etc. ||
2 du pays, p. opp. à μητροπολῖτις, Syn. Ep. 67, 1417 a Migne.
Étym. fém. de κωμήτης.
κωμῆτις, ιδος, ἡ, fem. zu κωμήτης, Dorfbewohnerin, Poll. 9.11 u. Sp. – Nachbärin, Ar. Lys. 5.