λαφυρεύω
λαφυρεύω, plunder
λᾰφῡρ-εύω,
- plunder, LXX Ju. 15.11; λᾰφῡρ-έω, Aq. Is. 59.15.
λᾰφῡρεύω [λάφυρον] to sack, pillage VT Jdt. 15.11 (aor. 3. sg. ἐλαφύρευσεν).
λαφυρεύω [ᾰῡ] c. λαφυραγωγέω, Spt. Judith 15, 11.
λαφυρεύω, [ῡ], Beute machen, erbeuten, LXX, v.l. λαφυρέω.