λαφύκτης
λαφύκτης, gourmand
λαφ-ύκτης, ου, ὁ,
- gourmand, Arist. EE 1232a16.
λᾰφύκτης -ου, ὁ [λαφύσσω] glutton Aristot. E.E. 1232a 16 ‖ wastrel Ath. 11.485a.
λαφύκτης, ου (ὁ) [ᾰ] gourmand, glouton, Ath. 485a.
Étym. λαφύσσω.
λαφύκτης, ὁ, Schlemmer, eigtl. der gierig hinunterschlingt, Prasser, Ath. XI.485a, οἱ εἰς τὰς μέθας καὶ τὰς ἀσωτίας πολλὰ ἀναλίσκοντες.