λεπτοποίησις
λεπτοποίησις, making fine
λεπτοποί-ησις, εως, ἡ,
- making fine, Gal. 10.742.
λεπτοποίησις -εως, ἡ [λεπτοποιέω ] act of refining, of breaking into pieces Bas. Is. 25.
λεπτοποίησις, εως (ἡ) action de concasser, de broyer, Bas. 3, 582.
Étym. λεπτοποιέω.
λεπτοποίησις, ἡ, das Dünn-, Feinmachen, Sp.