λεπτόδερμος
λεπτόδερμος, with thin
λεπτό-δερμος, ον,
- with thin or fine skin, Hp. Morb. 2.74: Sup. -ότατος Arist. PA 657b2, GA 781b21.
λεπτόδερμος -ον [λεπτός , δέρμα ] with fine or thin skin Hp. Morb. 2.74 Aristot. Pr. 894b 4, al.; ὁ ἄνθρωπος λεπτοδερμότατος man has very thin skin Aristot. P.A. 657b.
λεπτό·δερμος, ος, ον, qui a la peau mince, fine, Hpc. 487, 20 ; 557, 18 ||
Sup. -ότατος, Arstt. Probl. 10, 5, P.A. 2, 18, 3, etc.
Étym. λ. δέρμα.
λεπτόδερμος, dünn-, feinhäutig ; ὁ ἄνθρωπος λεπτοδερμότατος, Arist. part.anim. 2.18 u. öfter ; Hippocr.