λοχίτης
λοχίτης, one of the same company, a fellow-soldier, comrade
λοχ-ίτης [ῑ], ου, ὁ,
- one of the same λόχος or company, fellow-soldier, comrade, A. Ag. 1650, X. Cyr. 2.2.7, etc.; ξὺν λοχίταις εἴτε καὶ μονοστιβῆ; with attendants or alone ? A. Ch. 768; πολλοὺς ἔχων ἄνδρας λοχίτας S. OT 751:— fem. λοχῖτις ἐκκλησία, = Lat. comitia centuriata, D.H. 4.20, App. BC 3.30, etc.
- II one who lies in wait, Hsch., Suid. (leg. λοχητής).
λοχίτης -ου, ὁ [λόχος ] belonging to the same λόχος, fellow-soldier, warrior, man at arms Aeschl. Ag. 1650 Xen. An. 6.6.7 etc. | guard Aeschl. Ch. 768; πολλοὺς ἔχων ἄνδρας λοχίτας with many armed men Soph. O.T. 751 ‖ one who sets traps Hsch.
λοχίτης, ου (ὁ) [ῑ]
1 qui fait partie d’une troupe, soldat, Eschl. Ag. 1650 ; Soph. O.R. 751 ; particul. d’une compagnie, Xén. Cyr. 2, 2, 7, etc. ||
2 qui se tient en embuscade, Eust. Op. p. 104, 75.
Étym. λόχος.
λοχίτης, ὁ,
1) im Hinterhalt liegend, auflauernd, VLL.
2) der von demselben λόχος ist, Mitsoldat, Gefährte ; Aesch. Ag. 1634 ; εἰ ξὺν λοχίταις εἴτε καὶ μονοστιβῆ Ch. 757 ; πολλοὺς ἔχων λοχίτας Soph. O.R. 751 ; Xen. u. A.
Bei Dion.Hal. 4.20 ist λοχῖτις ἐκκλησία = comitia centuriata.
1) im Hinterhalt liegend, auflauernd, VLL.
2) der von demselben λόχος ist, Mitsoldat, Gefährte ; Aesch. Ag. 1634 ; εἰ ξὺν λοχίταις εἴτε καὶ μονοστιβῆ Ch. 757 ; πολλοὺς ἔχων λοχίτας Soph. O.R. 751 ; Xen. u. A.
Bei Dion.Hal. 4.20 ist λοχῖτις ἐκκλησία = comitia centuriata.
λοχίτης
λοχί_της, ου, ὁ,
λόχος
- one of the same company, a fellow-soldier, comrade, Aesch., Xen.