μεληδών

μελ-ηδών, όνος, ἡ,

• = μελεδώνη I, Simon. 39.1 (pl.), A.R. 3.812 (pl.), Anacreont. 14.6, AP 5.292.3 (Paul.Sil.).

μεληδών, όνος, ἡ, = μελεδών, nach Hesych. sowohl Sorge als Leid ; in erster Bdtg ἄπρακτοι μεληδόνες, Simonds. bei Plut. consol. ad Apoll. p. 330 (Iac. Anth. frg. 13), u. sp.D., θεσμοπόλοιο μεληδόνος ἔργου, Paul.Sil. 42 (V.293); Christodor. ecphr. 16.

μεληδών = μελεδώνη, Simon., Anth.