μελετηρός
μελετηρός, practising diligently
μελετ-ηρός, ά, όν,
- practising diligently, X. An. 1.9.5 (Sup.), Longin. Rh. p.203 H. (Sup.); συνουσίαι μ. debating societies, Philostr. VS 1.23.2.
μελετηρός, ά, όν :
1 qui aime l’exercice ou l’étude, Xén. An. 1, 9, 5 ||
2 μ. συνουσίαι, Philstr. 527, sociétés où l’on s’exerce ||
Sup. -ότατος, Xén. l. c.
Étym. μελετάω.
μελετηρός, sich gern übend ; φιλομαθέστατον εἶναι καὶ μελετηρότατον, Xen. An. 1.9.5 ; συνουσίαι μελετηραί, zu Uebungen bestimmte Versammlungen, Philostr. vit.soph. 1.527.24.
μελετηρός, ά, όν
μελετάω
- practising diligently, Xen.