μελεοπαθής
μελεοπαθής, sadly suffering
μελεο-πᾰθής, ές,
- having suffered wretchedly, A. Th. 961 (lyr.).
μελεο·παθής, ής, ές [ᾰ] propr. qui supporte des malheurs, infortuné, Eschl. Sept. 964.
Étym. μέλεος, πάθος.
μελεοπαθής, ές, Unglückliches erleidend, Aesch. Spt. 945.
μελεοπαθής
μελεο-πᾰθής, ές
πάσχω
- sadly suffering, Aesch.