μελετητήριον
μελετητήριον, a place for practice
μελετ-ητήριον, τό,
- place for practice, Plu. Dem. 8.
- II instrument for practising, Anaxandr. 15.2.
μελετητήριον, ου (τὸ)
1 lieu d’exercice, Plut. Dem. 8 ||
2 instrument sur lequel on s’exerce, Anaxandr. (Ath. 638d).
Étym. μελετάω.
μελετητήριον, τό, Uebungsort, Plut. Dem. 7 ; ein Instrument, auf welchem man sich übt, Hesych.; vgl. Alexandrid. bei Ath. XIV.638c.
μελετητήριον, ου, τό,
μελετάω
- a place for practice, Plut.