μελετητικός
μελετητικός, mourning, cooing; for study, meditation
μελετ-ητικός, ή, όν,
- mourning, cooing, περιστεραί LXX Ez. 7.16; αὐλός, = vasca, Gloss.
- II ὕλη μ. a collection of meditations, D.L. 3.47.
μελετητικός, ή, όν :
1 qui convient pour qu’on s’exerce, propre à un exercice, Clém. 204 ||
2 μ. ὕλη, DL. 3, 47, recueil d’exercices ou de méditations.
Étym. μελετάω.
μελετητικός, zum Ueben geneigt, gehörig, bes. zu Redeübungen, deklamatorisch.