μελέϊνος
μελέϊνος, ashen
μελέϊνος, η, ον,
- ashen, IG 2(2).1672.307, Thphr. HP 5.7.8; cf. μελίϊνος, μέλινος.
μελέϊνος, η, ον [ῐ] de frêne, Th. H.P. 5, 7, 8 ||
➳ Dans les inscr. att. à côté de μελέϊνος, on trouve la forme μελίϊνος, CIA. 2, add. 834 b, 2, 19 (329 av. J.-C.) ; v. Meisterh. p. 15, 4.
Étym. μελία.
μελέϊνος, = μελίϊνος, eschen, Theophr.