μερίτης

μερῑτ-ης, ου, ὁ, (μερίς)

• partaker, sharer, τῆς ὠφελείας D. 32.25, cf. Plb. 4.29.6, Them. Or. 5.71b, al.; τινί τινος with one in a thing, Plb. 13.8.2: in pl., joint-owners, IG 2.1058.

μερίτης, ὁ, Teilnehmer ; μερίτας ὠφελείας τινὸς ποιεῖν, dem κοινωνεῖν entsprechend, an einem Vorteile Teil nehmen lassen, Dem. 32.25 ; Alciphr. 3.46 ; τινί τινος, Pol. 8.31.6.

μερίτης μερί_της, ου, ὁ, μερίς

• a partaker in, τινός Dem.