μεταχθόνιος
μεταχθόνιος, to land
μεταχθόνιος, α, ον,
- to land, μιν πλημμυρὶς . . μεταχθονίην ἐκόμισσεν A.R. 4.1269.
μετα·χθόνιος, α, ον :
1 qui est sur terre parmi les mortels, Nonn. Jo. 20, 81 ||
2 qui est sur la terre ferme, A. Rh. 4, 1269.
Étym. μ. χθών.
μεταχθόνιος, unter den Menschen, irdisch, Nonn. Par. 20.81 ; – aufs Land, πλημμυρὶς ἐκ πόντοιο μεταχθονίην ἐκόμισσεν, Ap.Rh. 4.1269, s. Well. u. μεταχρόνιος.