μηθαμοῦ
μηθαμοῦ, nowhere
μηθᾰμ-οῦ,
- later form for μηδαμοῦ, μ. φαίνεσθαι ‘to be nowhere’, i.e. of no account, SIG 1261.19 (Tab. Defix.): written in Pl. Phd. 68b in PPetr. 1 p.18.