μηκασμός
μηκασμός, a bleating
μηκ-ασμός, ὁ,
- bleating, τραγοῦ, αἰγῶν, Plu. Sull. 27, Poll. 5.87.
μηκασμός, οῦ (ὁ) bêlement, Plut. Syll. 27, M. 290a.
Étym. μηκάζω.
μηκασμός, ὁ, das Meckern der Ziegen, Blöken der Schafe, Plut. qu.Rom. 111, Sull. 27.
μηκασμός, οῦ, ὁ,
from μηκάομαι
- a bleating, Lat. balatus, Plut.