About Report a problem

Menu

μηκάς

μηκάς, the bleating one

μηκ-άς, άδος, ἡ,
  • bleating one, in Hom. always of goats, in pl., μ. αἶγες Il. 11.383, Od. 9.124, 244, al., cf. Antiph. 1, 52.8; also μ. ἄρνες E. Cyc. 189.
    • II as Subst., = αἴξ, S. Fr. 509, AP 9.123 (<Leon.>); λευκὴ μ. Luc. DMeretr. 7.1: pl., Theoc. 1.87, 5.100.

Saved

Recent