μιαιφόνος
μιαιφόνος, blood-stained, bloody
μῐαιφόν-ος, ον, (parox.)
- bloodthirsty, murderous, in Il. always epith. of Ares, 5.31, 455, 844, al.: coupled with θρασύχειρ, B. Scol.Oxy. 5.1; μ. μύσος pollution of murder, E. Andr. 335: c. gen., μ. τέκνων murderess of thy children, Id. Med. 1346: Comp. -ώτερος Hdt. 5.92.αʹ, E. Med. 266: Sup. -ώτατος Id. Tr. 881. Adv. μῐαιφόνως Memn. 1.4: Sup. -ώτατα D.C. 79.3.
μιαι·φόνος, ος, ον, souillé d’un meurtre, homicide, meurtrier, en parl. de pers. Il. 5, 31 ; Eschl. Pr. 868, etc. ; en parl. de choses (mains, Eur. Or. 1563, etc. ; mariage, Soph. El. 493, etc.) ; avec un gén. τέκνων μιαιφόνος, Eur. Med. 1346, meurtrier de ses enfants ; en prose, Hdt. 5, 92 ; Xén. Cyr. 8, 7, 17 ||
Cp. -ώτερος, Hdt. 5, 92 ; Eur. Med. 266 ; sup. -ώτατος, Eur. Tr. 881.
Étym. μιαίνω, πεφνεῖν.
μιαιφόνος, mit Mordbesudelt, blutbefleckt ; Ares, Il. 5.31 u. öfter ; ἄναλκις μᾶλλον ἢ μιαιφόνος, Aesch. Prom. 870 ; μιαιφόνοι γάμοι, Soph. El. 483 ; Achilleus, Eur. Hec. 24 ; Σφίγξ, Phoen. 1748, öfter ; auch übertr., οὐκ ἔστιν ἄλλη φρὴν μιαιφονωτέρα, Med. 266 ; Κυψέλου μιαιφονώτερος, Her. 5.92 ; dem ἀδικώτερον entsprechend, ibd.; Tim.Locr. 104e ; Xen. u. Folgde ; – μιαιφονώτατα, DC. 79.3.
μιαιφόνος
[μιαίνω + φόνος.]
Blood-stained.
Epithet of Ares Il. 5.31 = 455, 844, Il. 21.402.
μιαιφόνος : blood - stained, epith. of Ares. (Il.)
μιαιφόνος
μιαι-φόνος, ον
- blood-stained, bloody, Il.: defiled with blood, blood-guilty, Trag.; c. gen., μ. τέκνων stained with thy childrenʼs blood, Eur.:—comp. -ώτερος Hdt., Eur.; Sup. -ώτατος, Eur.