μιαίνω
μιαίνω, to stain, to defile
- stain, dye, ὡς δʼ ὅτε τίς τʼ ἐλέφαντα γυνὴ φοίνικι μιήνῃ Il. 4.141; ὥσπερ ἔβενος περίδρομος ἐλέφαντα τὸν βραχίονα μιαίνων Hld. 10.15.
- 2 stain, sully, μιάνθησαν ἔθειραι αἵματι καὶ κονίῃσι Il. 16.795, cf. 23.732; μιάνθην αἵματι μηροί 4.146; αἵματι πεσεῖ μιανθείς S. OC 1374, cf. A. Ag. 209 (lyr.); τοὺς θεῶν βωμοὺς αἵματι μ. Pl. Lg. 782c; μ. βωμὸν εὐγενεῖ φόνῳ E. IA l.c.; βορβόρῳ . . ὕδωρ μιαίνων λαμπρόν A. Eu. 695.
- 3 freq. of moral pollution, taint, defile, Pi. l.c., etc.; κλέος Sol. l.c., E. Hel. l.c.; τὸ καλῶς πεφυκὸς οὐδεὶς ἂν μιάνειεν λόγος S. Fr. 104; ἑνὶ πόνῳ πολλὰ καὶ λαμπρὰ ἔργα μιῆναι App. BC 2.104; εὔφημον ἦμαρ κακαγγέλῳ γλώσσῃ μ. A. Ag. 637; μιαίνων εὐσέβειαν Ἄρης Id. Th. 344 (lyr.); τὴν δίκην Id. Ag. 1669; τὰ ἱερά, τὸ θεῖον, Pl. Lg. 868b, Ti. 69d; οἶκον θόρυβος μιαίνει Porph. Abst. 4.12; θεοὺς μιαίνειν οὔ τις ἀνθρώπων σθένει S. Ant. 1044; τὴν ἁγνείαν τῶν θεῶν Antipho 2.2.12, cf. 2.1.10; dishonour a woman, LXX Ge. 34.5, al.:— Pass., incur defilement, A. Supp. 366, E. Or. 75, Berl.Sitzb. ll. cc., etc.; τὴν ψυχήν Pl. R. 621c; τῆς ἄλλης [γῆς] αὐτῷ μεμιασμένης Th. 2.102; ἡ ψυχὴ μεμιασμένη καὶ ἀκάθαρτος Pl. Phd. 81b; μιανθέντες τῷ τῆς ἀσεβείας μολυσμῷ Aristeas 66; of ritual defilement in funeral rites, IG 12(5).593.25 (Iulis).
Uebertr., sittlich verunreinigen, beflecken ; οὐκ ἐλεγχέεσσιν ἐμίαινε ἀγοράν, Pind. N. 3.16 ; μιαίνων εὐσέβειαν Ἄρης, befleckend, Aesch. Spt. 326 ; εὔφημον ἦμαρ κακαγγέλῳ γλώσσῃ, Ag. 623 ; μιαίνων τὴν δίκην, 1654 ; θεοὺς μιαίνειν οὔτις ἀνθρώπων σθένει, Soph. Ant. 1031 ; πόλιν, Eur. Phoen. 1057 ; κλέος πατρός, Hel. 1006 ; γῆς μεμιασμένης, Thuc. 2.102 ; ὅστις ἂν ἀγοράν τε καὶ τὰ ἄλλα ἱερὰ μιαίνῃ, Plat. Legg. IX.868a ; τὸ θεῖον, Tim. 69d ; μεμιασμένη ψυχὴ καὶ ἀκάθαρτος, Phaed. 81b ; Plut. u. a.Sp.
3 sing. aor. subj. μιήνῃ Il. 4.141.
3 pl. aor. pass. μιάνθησαν Il. 16.795, Il. 23.732.
A form μιάνθην Il. 4.146 explained as 3 pl. aor. pass. or as a 3 dual (for μιάν-σθην).
- 1
To stain, colour : ἐλέφαντα φοίνικι Il. 4.141.
- 2
To stain, defile, sully, soil Il. 4.146, Il. 16.795, 797, Il. 17.439, Il. 23.732.
- 1
- 1sully met. (Μυρμιδόνες) ὧν παλαίφατον ἀγορὰν οὐκ ἐλεγχέεσσιν Ἀριστοκλείδας τεὰν ἐμίᾶνε κατʼ αἶσαν ἐν περισθενεῖ μαλαχθεὶς παγκρατίου στόλῳ N. 3.16
Strong 3392
1. to dye or stain.
2. to stain, defile, soil;
(a) in physical sense;
(b) in moral sense: Tit 1:15, He 12:15, Ju 8;
(c) in ritual sense (cf. Le 22:5, al.): Jo 18:28.†
ven a mí, señor, carente de defectos y de dolor, tú que ningún lugar manchas
- 1properly, to stain, dye, ἐλέφαντα φοίνικι μιαίνειν (cf. Virgilʼs violaverit ostro si quis ebur), Il.
- 2to stain, defile, sully, esp. with blood, μιάνθην (Epic 3rd dual for μιανθήτην) αἵματι μηροί Il.; αἵματι πεσεῖ μιανθείς Soph.; μ. τοὺς θεῶν βωμοὺς αἵματι Plat.; βορβόρωι ὕδωρ μιαίνων Aesch.
- 3of moral stains, to taint, defile, Pind., Trag.; hence Soph. says, θεοὺς μιαίνειν οὔ τις ἀνθρώπων σθένει:— Pass. to incur such defilement, Aesch., etc.; μιαίνεσθαι τὴν ψυχήν Plat.; τῆς ἄλλης γῆς αὐτῶι μεμιασμένης Thuc.
-
…εἴ τι ἠδίκουν, ἀποθανόντας δίκην ἔχειν τὴν μεγίστην, τοὺς δὲ κάτω τὰ αὑτῶν οὐ κομίζεσθαι, ἱερῶν δὲ μιαινομένων τοὺς ἄνω θεοὺς ἀσεβεῖσθαι, τὸ μὲν πρῶτον πέμψαντες κήρυκας ἐδέοντο αὐτῶν δοῦναι τῶν νεκρῶν ἀναίρεσιν, νομίζοντες ἀνδρῶν μὲν…
Lysias, Speeches
-
…; οὐδὲν ; ἐλλέλειπται, ὑπέρ ; τε ; τῶν ἱερῶν, ἃ οὗτοι τὰ μὲν ἀπέδοντο τὰ δʼ εἰσιόντες ἐμίαινον, ὑπέρ τε τῆς πόλεως, ἣν μικρὰν ἐποίουν, ὑπέρ τε τῶν νεωρίων, ἃ καθεῖλον, καὶ ὑπὲρ…
Lysias, Speeches
-
…οὖνπερ ἱεροδόκα. . θεῶν λήματʼ ἀπʼ ἀνδρὸς ἁγνοῦ. οὔτοι κάθησθε δωμάτων ἐφέστιοι ἐμῶν. τὸ κοινὸν δʼ εἰ μιαίνεται πόλις, ξυνῇ μελέσθω λαὸς ἐκπονεῖν ἄκη. ἐγὼ δʼ ἂν οὐ κραίνοιμʼ ὑπόσχεσιν πάρος, ἀστοῖς δὲ πᾶσι τῶνδε…
Aeschylus, Suppliant Women
-
…δίφρον ἔχοντες οὔδει ἐνισκίμψαντε καρήατα · δάκρυα δέ σφι θερμὰ κατὰ βλεφάρων χαμάδις ῥέε μυρομένοισιν ἡνιόχοιο πόθῳ · θαλερὴ δʼ ἐμιαίνετο χαίτη ζεύγλης ἐξεριποῦσα παρὰ ζυγὸν ἀμφοτέρωθεν. μυρομένω δʼ ἄρα τώ γε ἰδὼν ἐλέησε Κρονίων, κινήσας δὲ κάρη προτὶ…
Homer, Iliad
-
…δʼ ἀπὸ μὲν κρατὸς κυνέην βάλε Φοῖβος Ἀπόλλων · ἣ δὲ κυλινδομένη καναχὴν ἔχε ποσσὶν ὑφʼ ἵππων αὐλῶπις τρυφάλεια, μιάνθησαν δὲ ἔθειραι αἵματι καὶ κονίῃσι · πάρος γε μὲν οὐ θέμις ἦεν ἱππόκομον πήληκα μιαίνεσθαι κονίῃσιν, ἀλλʼ ἀνδρὸς θείοιο…
Homer, Iliad
-
…ἐς Διὸς θρόνους, οὐδʼ ὣς μίασμα τοῦτο μὴ τρέσας ἐγὼ θάπτειν παρήσω κεῖνον · εὖ γὰρ οἶδʼ ὅτι θεοὺς μιαίνειν οὔτις ἀνθρώπων σθένει. πίπτουσι δʼ, ὦ γεραιὲ Τειρεσία, βροτῶν χοἰ πολλὰ δεινοὶ πτώματʼ αἴσχρʼ, ὅταν λόγους…
Sophocles, Antigone
-
…ἐπέγραψε χρόα φωτός · αὐτίκα δʼ ἔρρεεν αἷμα κελαινεφὲς ἐξ ὠτειλῆς. ὡς δʼ ὅτε τίς τʼ ἐλέφαντα γυνὴ φοίνικι μιήνῃ Μῃονὶς ἠὲ Κάειρα παρήϊον ἔμμεναι ἵππων · κεῖται δʼ ἐν θαλάμῳ, πολέες τέ μιν ἠρήσαντο ἱππῆες φορέειν · βασιλῆϊ…
Homer, Iliad
-
…χώρᾳ κατοικίσηται ἥτις ὅτε ἔκτεινε τὴν μητέρα μήπω ὑπὸ ἡλίου ἑωρᾶτο μηδὲ γῆ ἦν, ὡς τῆς γε ἄλλης αὐτῷ μεμιασμένης. ὁ δʼ ἀπορῶν, ὥς φασι, μόλις κατενόησε τὴν πρόσχωσιν ταύτην τοῦ Ἀχελῴου, καὶ ἐδόκει αὐτῷ ἱκανὴ…
Thucydides, The Peloponnesian War
-
…ἠρήσαντο ἱππῆες φορέειν · βασιλῆϊ δὲ κεῖται ἄγαλμα, ἀμφότερον κόσμός θʼ ἵππῳ ἐλατῆρί τε κῦδος · τοῖοί τοι Μενέλαε μιάνθην αἵματι μηροὶ εὐφυέες κνῆμαί τε ἰδὲ σφυρὰ κάλʼ ὑπένερθε. ῥίγησεν δʼ ἄρʼ ἔπειτα ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων ὡς εἶδεν μέλαν…
Homer, Iliad
-
…ἀνάκτων τῶνδε κοινοβωμίαν σέβεσθʼ · ἐν ἁγνῷ δʼ ἑσμὸς ὡς πελειάδων ἵζεσθε κίρκων τῶν ὁμοπτέρων φόβῳ, ἐχθρῶν ὁμαίμων καὶ μιαινόντων γένος. ὄρνιθος ὄρνις πῶς ἂν ἁγνεύοι φαγών ; πῶς δʼ ἂν γαμῶν ἄκουσαν ἄκοντος πάρα ἁγνὸς γένοιτʼ ἄν ;…
Aeschylus, Suppliant Women