μολύνω
μολύνω, to stain, sully, defile
μολύνω, fut. -ῠνῶ LXX Ca. 5.3: aor. ἐμόλῡνα ib. Ge. 37.31: pf. μεμόλυγκα Choerob. in Theod. 2.68:—Pass., fut. μολυνθήσομαι LXX Za. 14.2: aor. 1 ἐμολύνθην ib. Si. 22.13: pf. μεμόλυσμαι ib. 1 Es. 8.83, Epict. Ench. 33, J. AJ 3.6.1, μεμόλυμμαι LXX Is. 65.4, Choerob. in Theod. 2.186:—
- stain, sully, defile, τὴν ὑπήνην Ar. Eq. 1286; ἑαυτοὺς τῷ πηλῷ Arist. HA 571b18, cf. Theoc. 20.10; simply, sprinkle, ἀλεύρῳ Sotad.Com. 1.24; make a beast of, τινας (of Circe) Ar. Pl. 310; defile, debauch, παῖδα Theoc. 5.87: metaph., χεῖρας ἁρπαγῇ J. Vit. 47:—Pass., become vile, disgrace oneself, Isoc. 5.81; μετὰ γυναικῶν Apoc. 14.4; ὥσπερ θηρίον ὕειον ἐν ἀμαθίᾳ μολύνεσθαι wallow in ignorance, Pl. R. 535e; ὁ μολυνόμενος ὑπὸ τοῦ ὄψου Muson. Fr. 18b p.101 H.; ἡ συνείδησις αὐτῶν μολύνεται 1 Ep.Cor. 8.7.
- 2 stain, dye, χιτωνίσκον αἵματι J. AJ 2.3.4:— Pass., ἔρια μεμολυσμένα ἄνθεσι ib. 3.6.1.
- II v. μωλύω.
μολύνω [ῡ] (f. υνῶ [ῠ], ao. ἐμόλυνα, pf. μεμόλυγκα ; pf. pass. μεμόλυμμαι ou μεμόλυσμαι)
1 salir, souiller, tacher, acc. NT. Apoc. 3, 4 ; ἀλεύρῳ, Sotad. (Ath. 293d) saupoudrer de farine ; τῷ πηλῷ, Arstt. H.A. 6, 18, souiller de boue ; au pass. être sali, se salir : μολύνεσθαι ἐν, etc. Plat. Rsp. 535e, se vautrer dans ; μ. ὑπὸ ὄψου, Muson. (Stob. Fl. 18, 38, vol. 1, p. 298, l. 11) se gorger de qqe plat ; fig. τινι, Isocr. 98c, se salir par le contact ou la fréquentation de qqn ; particul. souiller, polluer, en un sens obscène, acc. Ar. Eq. 1286, Pl. 310 ||
2 faire rôtir de la viande à la surface, braiser de la viande, Arstt. G.A. 4, 1, 4 ||
➳ Pf. μεμόλυγκα, Gramm. (Cram. t. 4, p. 197) ; pf. pass. μεμόλυμμαι, Spt. 1 Esdr. 8, 80 ; Esaï. 65, 4 ; 2 Macc. 14, 3 ; part. μεμολυμμένος, Arstt. H.A. 10 fin ; ou μεμολυσμένος, Epict. Ench. 33, 6.
1. act. bevuilen:
2. med.-pass. vuil worden; overdr. gekleineerd worden.
μολύνω, besudeln, beflecken ; τὴν ὑπήνην, Ar. Eq. 1283, μολύνουσα τοὺς ἑταίρους, Plut. 310, beide Male im obszönen Sinne, ἑαυτοὺς πηλῷ, von Schweinen, Arist. H.A. 6.18 ; τούτων ἀποκνίσας τὰ κρανία ἐμόλυνʼ ἀλεύρῳ, Sotad. b. Ath. VII.293d, mit Mehl bestreuen ; übertr. sagt Plat. ἡ ψυχή, ἣ ἂν εὐχερῶς ὥσπερ θηρίον ὕειον ἐν ἀμαθίᾳ μολύνηται, die sich in Unwissenheit, wie ein Schwein im Kote wälzt, Rep. VII.535e ; vgl. Isocr. 5.81. – Uebh. beschimpfen, entehren, herabwürdigen, Sp., die auch das perf. pass. μεμόλυσμαι bilden, Epict. ench. 33.6, Schol. Ap.Rh. 4.681 ; vgl. Schaefer daselbst p. 236. S. auch μωλύω.
μολύνω
.μολψνω,
- to stain, sully, defile, Ar.; μ. τινά to make a beast of him, Ar.; also to defile a woman, Theocr.:—Pass. to become vile, ἐν ἀμαθίᾳ μολύνεσθαι to wallow in ignorance, Plat.