μολυσμός
μολυσμός, defilement
μολ-υσμός, ὁ,
- defilement, pollution, LXX Je. 23.15, Aristeas 166, Str. 17.2.4, 2 Ep.Cor. 7.1, J. Ap. 1.32 (pl.), Plu. Max. cum princip. 2.779c (pl.), Iamb. Myst. 5.4.
μολυσμός, οῦ (ὁ), tache, souillure, Plut. M. 779c ; NT. 2 Cor. 7, 1.
Étym. μολύνω.
μολυσμός, ὁ, das Besudeln, die Befleckung ; Plut. phil. c. princ. E.; NT.
Strong 3436
†
defilement: c. gen. obj., II Co 7:1 (Plut., FlJ).†
μολυσμός
from μολύνω
μολυσμός, οῦ, ὁ,
- defilement, NTest.