μοναδικός

μον-ᾰδικός, ή, όν,

• consisting of abstract units, μ. τοὺς ἀριθμοὺς πάντες τιθέασι, πλὴν τῶν Πυθαγορείων Arist. Metaph. 1080b30; μ. ἀριθμός abstract number, Id. EN 1131a30, cf. Metaph. 1092b20. Adv. -κῶς Ph. 2.19, Plu. QConv. 2.744e.
• • II solitary, opp. ἀγελαῖος, ζῷα Arist. HA 488a1, 623b10.
  • III unique, individual, φύσις, of the κόσμος, Ph. 1.7.
  • • 2 unitary, monadic, Procl. Inst. 108, Dam. Pr. 54.
  • IV Gramm., having a single form, μ. κατὰ τριγένειαν having one termination for all three genders, A.D. Adv. 141.24, cf. Pron. 11.29; μ. ἐγκλιτικαί, of σφε and μιν, Id. Synt. 169.20; τὸ μ. indeclinability, ib. 33.25.

μοναδικός, einfach, ἀριθμός, Arist. eth. 5.3, die Einheit ; – einzeln, einsam, von Tieren, im Ggstz von ἀγελαῖος, Arist. H.A. 1.1 ; für sich, ἑκάστη, Plut. Symp. 4.14.

μοναδικός μονᾰδικός, ή, όν μονάς

• consisting of units, μ. ἀριθμός abstract number, Arist.