μονοπείρας
μονοπείρας, hunting singly
μονο-πείρας, ου, ὁ,
- hunting singly, λύκοι μ. solitary wolves, opp. those which hunt in packs, Arist. HA 594a30, Men. 1038.
μονο·πείρας, ου, adj. m. qui va seul à la recherche d’une proie, Mén. (Phot. vo μονοπείρας) ; Arstt. H.A. 8, 5.
Étym. μ. πειράω.
μονοπείρας, ὁ, allein versuchend, bes. allein auf Raub ausgehend ; λύκοι, Arist. H.A. 8.5 ; Menand. bei Phot.