μονομήτωρ
μονομήτωρ, reft of mother
μονο-μήτωρ, Dor. μονο-μάτωρ [ᾱ], ορος, ὁ, ἡ,
- bereft of a mother, E. Ph. 1517 (lyr.).
μονο·μήτωρ, dor. μονο·μάτωρ, ορος (ὁ, ἡ) [ᾱ] qui n’a plus sa mère, Eur. Ph. 1517.
Étym. μ. μήτηρ.
μονομήτωρ
μονο-μήτωρ, Doric -μάτωρ, ορος, ὁ, ἡ,
μήτηρ
- reft of mother, Eur.