μονομερής
μονομερής, consisting of one part
μονο-μερής, ές, (μέρος)
- consisting of one part, single, opp. πολυμερής, φιλοσοφία S.E. M. 7.2.
- 2 for one side, of a bandage, Gal. 18 (1).794.
- II ἐκ τοῦ μ. after hearing only one side, Luc. Cal. 6; τὰ μ. ex parte applications, Lyd. Mag. 3.15; μ. μαρτυρίαι Just. Nov. 90.9. Adv. -μερῶς in a one-sided manner, Vett.Val. 136.2.
μονο·μερής, ής, ές : qui ne forme qu’une part, c. à d. un tout, simple, fig. partial, Luc. Cal. 6 ; Sext. M. 7, 2.
Étym. μ. μέρος.
μονομερής, ές, aus einem Teile od. Stücke bestehend, einfach ; S.Emp. adv. math. 7.2 ; Luc. Calumn. 6 ; Hermogen. Stas. 1 p. 7.
μονομερής
μονο-μερής, ές
μέρος
- consisting of one part, Luc.