μονόμοσχος
μονόμοσχος, with but one stem
μονό-μοσχος, ον,
- with but one stem, Dsc. 4.185.
μονό·μοσχος, ος, ον, qui n’a qu’une tige, Diosc. 4, 187.
Étym. μ. μόσχος.
μονόμοσχος, mit einem Zweige, Diosc.