μονόβολος

μονό-βολος, ον,

• in one piece, opp. δίβολος, ξύλα IG 2(2).1672.307, al.: gloss on μονόδροπον, Sch. Pi. P. 5.56; on αὐτόγυον, Hsch. s.h.v.:—Subst. μονό-βολον, τό, anchor, PLond. 3.1264h9 (iii A. D.).