μονήρης
μονήρης, single, solitary
μον-ήρης, ες,
- solitary, Hp. Ep. 12, Heraclid. ap. D.L. 1.25, Arist. Fr. 314, 319, Lyc. 75, Nic. Al. 400, Plb. 21.43.13, Babr. 132.1; μ. βίος, δίαιτα, Muson. Fr. 14 p.76 H., Luc. Tim. 42.
- 2 Gramm., of words, singular, peculiar in form, etc.; περὶ μονήρους λέξεως, title of work by Hdn.Gr.
- II of a ship, with one man to each oar, Poll. 1.82, Procop. Goth. 4.22, Vand. 1.11.
μον·ήρης, ης, ες, de structure simple, d’où :
1 seul, unique, Hpc. Ep. 1275, 37 ; μ. ἀκτῖνι, Nic. Al. 400, en un seul jour ; μ. λέξις, Hdn gr. π. μον. λέξ. mot singulier, c. à d. unique par qqe particularité de forme ||
2 simple, Luc. Tim. 42 ||
3 solitaire, isolé, en parl. d’animaux, Arstt. (Ath. 301c) ; en parl. de pers. Héraclide du Pont (DL. 1, 25) ||
4 à un seul rang de rames, Poll. 1, 82.
Étym. μ. *ἄρω.
μονήρης, ες, einfach ; ναῦς, mit einer Reihe Ruderbänke, Poll. 1.82, Suid.; allein, einsam, von Tieren, Arist. bei Ath. VII.301c, 321e ; dah. unverheiratet, καὶ ἰδιαστής, DL. 1.25 ; ἀκτίς, Nic. Al. 400, nur ein Tag.
μονήρης
μον-ήρης, ες
*ἄρω
- single, solitary, Luc.