μονόγαμος
μονόγαμος, one who marries but once
μονό-γᾰμος, ὁ,
- one who marries but once, Ptol. Tetr. 183, Vett.Val. 120.8.
μονό·γαμος, ος, ον [ᾰ] qui n’a qu’une femme, Chrys. 5, 110.
Étym. μ. γάμος.
μονόγαμος, der nur einmal heiratet, nur eine Frau hat, Sp.