νεκτάριον
νεκτάρ-ιον [ᾰ], τό,
- = ἑλένιον, Dsc. 1.28.
- II name of a medicine, Gal. 13.282; of various eye-salves, Id. 12.750,773.
νεκτάριον, ου (τὸ) [ᾰ] aunée, plante, Diosc. 1, 27 ; cf. ἑλένιον.
νεκτάριον, τό, eine Pflanze, die auch κλεώνιον heißt, Diosc.