νέκταρ

νέκτᾰρ, ᾰρος, τό,

• nectar, the specific nourishment of the gods; ἀμβροσία (q.v.) and ν. are differentiated in early Ep. as food and drink, Od. 5.93, h.Cer. 49, h.Ap. 10, cf. Pl. Phdr. 247e: but conversely, ν. ἔδμεναι Alcm. 100, cf. Anaxandr. 57; κέρασσε δὲ ν. ἐρυθρόν Od. l.c.; Ἥβη ν. ἐῳνοχόει Il. 4.3; νέκταρος ἀπορρώξ, of choice wine, Od. 9.359; ν. ἀμβροσίην τε στάξον Il. 19.347, cf. 38, Pi. P. 9.63.
• • • 2 later, of wine, Call. Fr. 115, Nic. Al. 44, Eudem.Med. ap. Gal. 14.185.
    • • b called σαρράν and χαλβάνη, 1 Enoch 31.1.
  • II metaph., ν. μελισσᾶν, i.e. honey, E. Ba. 143 (lyr.); αἰθερίου πτηναὶ νέκταρος ἐργάτιδες AP 9.404 (Antiphil.), cf. 6.239 (Apollonid.); also, of perfumed unguent, ib. 6.275 (Noss.); of an ode, ν. χυτόν, Μοισᾶν δόσιν Pi. O. 7.7, cf. Parth. 2.76, AP 4.1.36 (Mel.); ν. ἐναρμόνιον ib. 7.29 (Antip. Sid.).

νέκταρ, αρος, τό, der Trank der Götter, wie Ambrosia ihre Speise ist ; Od. 5.93 ; τῇ δὲ παρʼ ἀμβροσίην δμωαὶ καὶ νέκταρ ἔθηκαν, 199 ; Ἥβη νέκταρ ἐῳνοχόει, Il. 4.3 ; den edlen Wein nennt Polyphem ἀμβροσίης καὶ νέκταρος ἀπορρώξ, Od. 9.359 ; Il. 19.38 dient Nektar mit Ambrosia, um den Leichnam des Patroklos vor Fäulnis zu bewahren ; auch bei Hes. u. Pind. der Trank der Götter, Ol. 1.62, P. 9.65 ; χυτόν, Ol. 7.7, von der Dichtkunst ; μελισσᾶν νέκταρ, Honig, Eur. Bacch. 144 ; μεθυσθεὶς τοῦ νέκταρος, Plat. Symp. 203b ; Folgde : νέκταρ καὶ ἀμβροσία τὸ δεῖπνον, Luc. sacrific. 9 ; Plut.; Diosc. 24 (VII.31) sagt auch προχοαὶ νέκταρος ἀμβροσίου ; Antiphil. 29 (IX.404) nennt den Honig νέκταρ αἰθέριον. Bei Nossis 5 (VI.275), ἁδύ τι νέκταρος ὄζει, vom κεκρύφαλος gesagt, ist eine wohlriechende Salbe gemeint.
Die Alten leiteten es von νή u. κήρ od. ΚΤαΩ ab, so daß es wie ἀμβροσία auf die Unsterblichkeit der Götter hindeuten sollte.

νέκταρ

-αρος, τό.

The drink of the gods Il. 1.598, Il. 4.3 : Od. 5.93, 199, Od. 9.359.

Introduced by divine agency into the corpse of Patroclus Il. 19.38.

Into Achilles Il. 19.347, 353.

νέκτᾰρ

• 1nectar ἀθανατους ὅτι κλέψαις ἁλίκεσσι συμπόταις νέκταρ ἀμβροσίαν τε δῶκεν (sc. Τάνταλος) O. 1.62 “νέκταρ ἐν χείλεσσι καὶ ἀμβροσίαν στάξοισι” P. 9.63 met. of song, καὶ ἐγὼ νέκταρ χυτόν, Μοισᾶν δόσιν, ἀεθλοφόροις ἀνδράσιν πέμπων O. 7.7 μὴ νῦν νέκτα[ρ ]νας ἐμᾶς διψῶντʼ α[ Παρθ. 2. 76. v. test. ad fr. 194,4—6.

νέκταρ , αρος: nectar, the drink of the gods, as ambrosia is their food, Il. 1.598, Il. 4.3, applied as a preservative against decay, Il. 19.38. Why the lexicons say that νέκταρ means wine when the Cyclops speak of a ‘sample of nectar and ambrosia,’ we do not know, Od. 9.359.

νέκταρ .νέκτᾰρ, ᾰρος, εος, τό,

• • Inectar, the drink of the gods, as ambrosia was their food, Hom., etc.; poured like wine by Hebe, and mixed with water, Hom.
  • IImetaph., νέκταρ μελισσᾶν, i. e. honey, Eur.: of perfumed unguent, Anth.:—Pind. calls his Ode ν. χυτόν.