νεκυηγός
νεκῠ-ηγός, όν, (ἄγω)
- = νεκραγωγός, AP 7.68 (Arch.), Epigr. in Berl.Sitzb. 1894.908 (Avdjilar).
νεκυ·ηγός, ός, όν, qui conduit les morts, Anth. 7, 68.
Étym. νέκυς, ἄγω.
νεκυηγός, = νεκραγωγός, Archi. 34 (VII.68).
νεκυηγός
νεκυ-ηγός, όν
ἄγω
= νεκραγωγός, Anth.