νοτίζω

νοτ-ίζω,

• moisten, water, A. Fr. 44, Ar. Th. 857:—Pass., to be wetted or wet, Heraclit. 126, Pl. Ti. 74c, A.R. 1.1005, AP 7.26 (Antip. Sid.), Str. 4.4.1; perspire, Gal. 18 (2).6, al.; νενοτισμένα οἴνῳ εἴρια Hp. Fract. 29; νενοτισμένα χεῖτε δάκρυα wet tears, AP 12.92 (Mel.); νενοτ. γῆ Arist. Mu. 394b14.
• • II intr., to be wet, νοτιζούσης τῆς γῆς Id. Mete. 361b2; [ὁ νότος] νοτίζειν ποιεῖ τὸ θέρος Id. Pr. 942a14.
  • • 2 = οὐρέω, Heliod. ap. Orib. 50.9.12.
    • 3 perspire, Agathin. ap. eund. 10.7.22.

νοτίζω, benetzen, anfeuchten ; Aesch. frg. 36 ; νοτισθέντα ξύλα, Ap.Rh. 1.1005 ; a. sp.D., νενοτισμένα χεῖτε δάκρυα, Mel. 4 (XII.921 ; selten in Prosa. νοτιζομένην νοτίδα, Plat. Tim. 74d. – Auch intr., feucht sein, Plut. plac.phil. 3.5 ; u. mit νότος zusammenhangend, θέρος νοτίζον, Sommer mit feuchtem Südwinde, Arist. Probl. 26.16.

νοτίζω, νότος

• to wet:—Pass. to be wetted or wet, Plat., Anth.