νυκτίβρομος
νυκτίβρομος, roaring by night
νυκτῐ-βρομος, ον,
- sounding by night, σῦριγξ E. Rh. 552 (lyr.).
νυκτί·βρομος, ος, ον, Eur. Rhes. 552, conj. p. νυκτίδρομος.
νυκτίβρομος, bei Eur. Rhes. 552 v.l. für νυκτιδρόμος, die Nacht durchtosend.
νυκτίβρομος
νυκτί-βρομος, ον,
βρέμω
- roaring by night, Eur.