οὐρανοστεγής
οὐρανοστεγής, of bearing up
οὐρᾰνο-στεγὴς ἆθλος, the task
- of bearing up or sustaining the heaven, A. Fr. 312; cf. ὑποστενάζω II.
οὐρανο·στεγής, ής, ές [ᾰ] qui recouvre le ciel, Eschl. fr. 298 Dind.
Étym. οὐρ. στέγω.
οὐρανοστεγής, ές, den Himmel bedeckend od. haltend, ἆθλον, Aesch. frg. 293.