οὐρανόεις
οὐρανόεις, of or to heaven
οὐρᾰνό-εις, εσσα, εν,
- of or to heaven, ἀταρπός Man. 4.273.
- II ὑπήνη οὐ., = οὐρανός II.2, roof of the mouth, Nic. Al. 16.
οὐρανόεις, όεσσα, όεν [ᾰν]
1 du ciel, céleste, Man. 4, 273 ||
2 du palais de la bouche, Nic. Al. 16.
Étym. οὐρανός.
οὐρανόεις, εσσα, εν, = himmelähnlich, den Himmel betreffend, ἀταρπός, am Himmel, Man. 4.473 ; – ὑπήνη οὐρανόεσσα ist der Gaumen, wie οὐρανός, Nic. Al. 16.