οὐρανοπετής
οὐρανοπετής, fallen from heaven
οὐρᾰνο-πετής, ές,
- fallen from heaven, δαίμονες Plu. Vit. aer. al. 2.830f, cf. Herod. 870c.
οὐρανο·πετής, ής, ές [ᾰ] tombé du ciel, Empéd. (Plut. M. 830f) ; Plut. M. 870c.
Étym. οὐρ. πίπτω.
οὐρανοπετής, ές, vom Himmel gefallen ; δαίμονες, Empedocl. bei Plut. vit. aer. al. 7 ; Symp. 2.3.3.