παναπείριτος
παναπείριτος, all-unbounded
πᾰν-ᾰπείρῐτος, ον,
- all-unbounded, Opp. C. 2.517.
παν·α·πείριτος, ος, ον [ᾰνᾰῑτ] tout à fait sans borne, immense, Opp. C. 2, 517.
Étym. π. α nég. πέρας.
παναπείριτος, ganz unbegrenzt, unermeßlich, Opp. Cyn. 2.517.