παναπενθής
πᾰν-απενθής, ές, f.l. for ταλαπενθής, APl. 16.265.
παν·απενθής, ής, ές [ᾰᾰ] tout à fait exempt de chagrin, A. Pl. 265 dout.
Étym. π. ἀπενθής.
παναπενθής, ές, ganz trauerlos ; Ep.adesp. 272 (Plan. 265) heißt es von Momos τίς τὸν ἐν ἐσθλοῖσι παναπενθέα καὶ τρισάλαστον μῶμον ἀνεπλάσατο, wo man ταλαπενθής richtig vermutet.