πάραυτα

πάραυτᾰ or παραυτά, Adv. for παρʼ αὐτά (sc. τὰ πράγματα),

• immediately, straightway, A. Ag. 737 (lyr.), D. 23.157; π. δʼ ἡσθεὶς ὕστερον στένει διπλᾶ E. Fr. 1079.5 codd. Stob., cf. Plb. 23.5.11; ἡ π. χάρις Id. 38.11.11 (better divisim, παρʼ αὐτά) ; τὸ π. πεφυγμένον κακόν prob. in Epicur. Fr. 423.2. c. gen., ἥκοντες π. τοῦ θανεῖν Socr. Ep. 11 (Aristipp.).