παραύστηρος
παραύστηρος, somewhat austere
παραύστηρος, ον,
- somewhat austere, αὐθέκαστος καὶ π. μισοπονηρία Dicaearch. 1.9.
παρ·αύστηρος, ος, ον, d’une autorité excessive ou déplacée, Dicéarq. § 8.
παραύστηρος, auf eine unrechte od. übertriebene Art herb, streng, hart, Sp.