πάραυλος
πάραυλος, dwelling beside
πάραυλος2, discordant, out of tune
πάραυλ-ος (A), ον, (αὐλή)
- dwelling beside, π. οἰκίσαι τινά on the borders, S. OC 785; τίνος βοὴ π. ἐξέβη νάπους; close at hand, Id. Aj. 892; ἔνθʼ ἡ πάροικος πηλαμὺς χειμάζεται π. Ἑλλησποντίς Id. Fr. 503.
- II μίτρη π. dub. sens. in Michel 832.18 (Samos, iv B.C.).
πάραυλ-ος (B), ον, (αὐλός)
- discordant, out of tune, μέλη Com.Adesp. 1254 = Trag.Adesp. 93.
- II = παρεξηυλημένος, Eust. 1597.26.
1 πάρ·αυλος, ος, ον, qui habite auprès, ou, sel. d’autres, en plein air, dans les champs, Soph. O.C. 785.
Étym. π. αὐλή.
2 πάρ·αυλος, ος, ον, qui n’est pas d’accord avec la flûte, discordant, Poèt. (Ath. 164f).
Étym. π. αὐλός.
πάραυλος ¹, daneben seiend od. wohnend, ἥκεις ἔμʼ ἄξων, οὐχ ἵνʼ εἰς δόμους ἄγῃς, ἀλλʼ ὡς πάραυλον οἰκίσῃς, Soph. O.C. 785, Schol. ἐν ἀγροῖς, vgl. Aj. 892, welche Stelle aber schon von den Alten auch zu πάραυλος² gezogen wurde.
πάραυλος ², daneben vorbeiflötend, dah. mißhellig, abstimmig, μέλη, poet. bei Ath. IV.164f.
πάραυλος
πάρ-αυλος, ον,
αὐλή
- dwelling beside, πάραυλον οἰκίζειν τινά to place one on the borders (of a land), Soph.; βοὴ πάραυλος a cry close at hand, Soph.