παροχέτευσις
παροχέτευσις, diversion, derivation
παροχέτ-ευσις, εως, ἡ,
- diversion, derivation, Hp. Hum. 1, Gal. 16.149.
παροχέτευσις, εως (ἡ) action de dériver le cours des humeurs par un autre canal, Hpc. 47, 13.
Étym. παροχετεύω.
παροχέτευσις, ἡ, Ableitung des Wassers daneben, durch einen Nebenkanal, Galen.