πάχνη
πάχνη, hoar-frost, rime
πάχν-η, ἡ, (πήγνυμι)
- hoar-frost, rime (defined as frozen rain, Posidon. ap. D.L. 7.153), Od. 14.476; π. ἑῴα A. Pr. 25; τὸ ἐπὶ γῆς συμπαγὲν ἐκ δρόσου γενόμενον π. λέγεται Pl. Ti. 59e; opp. κρύσταλλος, Theognet. 1.3: pl., πάχναι καὶ χάλαζαι Pl. Smp. 188b; ἀπέκαυσεν ἡ π. τὰς ἀμπέλους Philippid. 25.4.
- 2 metaph., γήρως εὐρῶτα καὶ πάχνην the mould and frost of age, descriptive of an old manʼs grey hair, Com.Adesp. 650a, cf. 381; π. κουροβόρος clotted blood of the eaten children, A. Ag. 1512 (lyr.).
πάχνη, ης (ἡ) liquide coagulé ou figé, d’où :
1 eau coagulée, d’où gelée blanche, givre, Od. 14, 476 ; Eschl. Pr. 25 ; Plat. Tim. 59e ; au pl. Plat. Conv. 188b ||
2 sang coagulé, Eschl. Ag. 1512.
Étym. p. *πάκ/γ-σν-ᾱ, de indo-europ. *peh₂ḱ/ǵ-, compacter, coaguler ; cf. πήγνυμι.
πάχνη, ἡ (s. πήγνυμι, παγῆναι), gefrorner Tau, Reif, pruina, δρόσος πεπηγυῖα, VLL ; nach Arist. mund. 4 u. Plat. Tim. 59e τὸ δʼ ἐπὶ γης ξυμπαγὲν ἐκ δρόσου γενόμενον πάχνη λέγεται ; so schon, neben χιών, Od. 14.476 ; Folgde : πάχνην θʼ ἑῴαν ἥλιος σκεδᾷ πάλιν, Aesch. Prom. 25, der es auch übertr. vom geronnenen Blute gebraucht, Ag. 1493 ; γήρως εὐρῶτα πάχνην, des Alters schimmeligen Reif, vom grauen Haare des Greises, com. bei Arist. gen. anim. 5.4, wo über den Unterschied von πάχνη u. εὐρώς gesprochen wird.
πάχνη
ἡ
[παγ-, πήγνυμι.]
Hoar-frost, rime : ὕπερθε χιὼν γένετʼ ἠΰτε πάχνη Od. 14.476.
πάχνη (πήγνῡμι): hoar frost, Od. 14.476†
πάχνη, ἡ,
πᾰγῆναι
- hoar-frost, rime, Lat. pruina, Od., Aesch.: metaph., κουροβόρος π. the clotted blood of the eaten children, Aesch.