πέκω
πέκω, to comb
πέκω, Ep. 2 pl. pres. imper. πείκετε Od. 18.316 (metri gr.), but also inf. πείκειν (v. infr.): aor. ἔπεξα AP 6.279 (Euph.):—Med., aor. ἐπεξάμην Il. 14.176:—Pass., aor. ἐπέχθην Ar. Nu. 1356:—
- comb, εἴρια π. card it, Od. 18.316; ἔπεξε καλὰς Εὔδοξος ἐθείρας AP l.c.:— Med., χαίτας πεξαμένη when she had combed her hair, Il. 14.176.
- 2 shear, ὄϊς πείκειν Hes. Op. 775, cf. Theoc. 5.98, Ael. NA 1.38:—Med., πόκοις πέξασθαι have their wool shorn, Theoc. 28.13; ἐπέξαθʼ ὁ Κριός Simon. 13 (cf. Ar. Nu. 1356):—Pass., Ar. l.c.; πέκεται Eust. 531.5. (Cf. Lith. pèšti ‘pluck’.)
πέκω :
1 couper, Anth. 6, 279 ||
2 tondre, Thcr. Idyl. 5, 98 ||
Moy.
1 peigner sur soi, Il. 14, 176 ||
2 se laisser tondre, Thcr. Idyl. 28, 13.
Étym. R. indo-europ. *peḱ-, arracher, carder ; cf. πείκω, πόκος, lat. pectō, pecten.
1. kammen; kaarden.
2. scheren:
πέκω, kämmen, χαίτας πεξαμένη, nachdem sie sich die Haare gekämmt hatte, Il. 14.176 ; – scheren, κριὸς ὡς ἐπέχθη, Ar. Nub. 1338 ; sp.D., wie Theocr. 5.98 ; – auch = die Wolle kämmen od. krämpeln, u. allgemeiner, zupfen, rupfen.
†πέκω
[cf. πείκω.]
Aor. pple. fem. mid. πεξαμένη.
To comb : χαίτας Il. 14.176.
πέκω ?
- 1comb τουτάκι πεξαμένας (Boeckh: -ένης codd.: fort. τε ζαμενας, Boeckh) fr. 320.
πέκω , imp. πείκετε, mid. aor. part. πεξαμένη: comb or card wool; mid., comb oneʼs own hair, Il. 14.176.
πέκω,
- 1to comb or card wool, Od.: Mid., χαίτας πεξαμένη when she combed her hair, Il.
- 2to shear sheep, Hes., Theocr.: Mid., πόκως πέξασθαι to have their wool shorn, Simon. ap. Ar.