πήγνυμι

πήγνῡμι, 3 pl. πηγνύουσι Hdt. 4.72 (v.l.), Thphr. HP 6.6.9, but πηγνῦσι Hdt. l.c. codd. plur., Hp. Vict. 2.60; opt. πήγνυτο Pl. Phd. 118a codd.; inf. πηγνύειν X. Cyn. 6.7, Dsc. 4.95: impf. πήγνυον Orph. L. 567 (περι-), Nonn. D. 5.50: late form of pres. πήσσω (q. v.): fut. πήξω Il. 22.283; Dor. πάξω Pi. O. 6.3: aor. ἔπηξα, Ep. πῆξα Od. 12.15, etc.; Aeol. part. πάξαις Pi. O. 10(11).45: pf. πέπηχα, only plpf. ἐμ-πεπήχεσαν D.C. 40.40:—Med. in trans. sense, πήγνῠμαι Hes. Op. 809: fut. πήξομαι Gal. 10.388: aor. ἐπηξάμην Hes. Op. 455, Hdt. 6.12, etc.:—Pass. πήγνῠμαι: fut. πᾰγήσομαι Ar. V. 437, Th. 4.92; πήξομαι (as Pass.) Hp. Aër. 8: aor. 1 ἐπήχθην, Ep. 3 pl. πῆχθεν Il. 8.298, Dor. subj. παχθῇ Theoc. 23.31, part. πηχθείς E. Cyc. 302: more freq. aor. 2 ἐπάγην [ᾰ], Ep. πάγην, Ep. 3 pl. πάγεν Il. 11.572; part. παγείς A. Eu. 190, E. IA 395: pf. πέπηγμαι (κατα-, συμ-) D.H. 5.46, Arr. An. 2.21.1: plpf. ἐπέπηκτο Jul. Or. 3.123b; but in the best authors, πέπηγα is used as the pf. Pass., Il. 3.135, etc.; Aeol. πέπᾱγα Alc. 34; opt. πεπαγοίην Eup. 435: plpf. ἐπεπήγειν Il. 13.442, Th. 3.23:

• • I stick or fix in, ἐν δὲ μετώπῳ πῆξε [τὴν αἰχμήν] Il. 4.460, etc.; ἔνθα οἱ ἔγχος ἔπηξε 13.570; ἐν γαίῃ π. ἐρετμόν Od. 23.276 (or γαίῃ 11.129); π. ἐπὶ τύμβῳ ἐρετμόν 11.77 (or τύμβῳ 12.15); [γύην] ἐν ἐλύματι π. Hes. Op. 430; ἔπαξε διὰ φρενῶν ξίφος Pi. N. 7.26; fix in the earth, plant, σκῆπτρον S. El. 420, cf. Aj. 821; σκηνήν, σκηνὰς π., pitch a tent, And. 4.30, Pl. Lg. 817c (in Med., σκηνὰς πηξάμενοι pitching themselves tents, Hdt. 6.12); σταύρωμα π. Th. 6.66; τὰς σχαλίδας π. ὑπτίας X. Cyn. 6.7; plant seeds or cuttings, Thphr. HP 6.6.9, 7.4.10: intr. pf. and Pass., δόρυ δʼ ἐν κραδίῃ ἐπεπήγει the spear stuck fast in his heart, Il. 13.442; [δοῦρα] ἐν χροῒ πήγνυτο 15.315; [ὀϊστοὶ] ἐν χροῒ πῆχθεν 8.298; δοῦρα ἐν σάκεϊ πάγεν 11.572; [ξίφος] πέπηγεν ἐν γῇ S. Aj. 819; σκηνὴ ἔσκε πεπηγυῖα ἑτοίμη Hdt. 7.119; κυρβασίας ὀρθὰς πεπηγυίας ib. 64, cf. 70:—Med., ἐν ἀλλήλοις χείλεα πηξάμενοι, of kissing, AP 5.254 (Paul.Sil.).
  • • 2 stick or fix on, κεφαλὴν ἀνὰ σκολόπεσσι Il. 18.177; σκόλοψι δέμας E. IT 1430; κρᾶτα πήξασʼ ἐπʼ ἄκρον θύρσον Id. Ba. 1141:—Pass., ἀμφὶ βουπόροισι πηχθέντας μέλη ὀβελοῖσι having their limbs fixed on spits, Id. Cyc. 302; ὑπὸ ῥάχιν παγέντες impaled, A. Eu. 190.
    • 3 fix upon an object, κατὰ χθονὸς ὄμματα π. Il. 3.217: intr. pf., πρὸς ἀστρονομίαν ὄμματα πέπηγεν Pl. R. 530d, cf. Jul. l.c. (Pass.); πεπηγυῖα τὰς τῶν ὀμμάτων βολὰς ἐς τὰ τῆς ψυχῆς ἀπόρρητα Philostr.Jun. Im. 11: c. inf., ἡ σοφία ἀρέσκειν πέπηγε is bent upon pleasing, Pl. R. 605a: abs., τὸ πεπηγὸς ὄμμα immovable eye, fixed gaze, Hp. Prorrh. 1.46, cf. Gal. 16.610.
  • II fasten [different parts] together, fit together, build, νῆας πῆξαι Il. 2.664; ἴκρια π. Od. 5.163:—Med., πήξασθαι ἄμαξαν build oneself a wagon, Hes. Op. 455; νέας πηξάμενοι Hdt. 5.83:—Pass., to be joined or put together, ψυχὴ καὶ σῶμα παγέν Pl. Phdr. 246c.
  • III make solid or stiff, esp. of liquids, freeze, θεὸς . . πήγνυσι πᾶν ῥέεθρον A. Pers. 496; τοὺς ποταμοὺς ἔπηξε (sc. ὁ θεός) Ar. Ach. 139; βορρᾶς πηγνὺς τοὺς ἀνθρώπους X. An. 4.5.3; curdle, γάλα Dsc. 4.95:—Med., τυροὺς πήγνυσθαι to make oneself cheese (by curdling the milk), Luc. VH 1.24:—Pass. and intr. pf., become solid, stiffen, γοῦνα πήγνυται Il. 22.453; ἄρθρα πέπηγέ μου E. HF 1395 (but also, become firm or set, of limbs, Ael. NA 2.11; πεπηγυῖα ὑγιεινὴ κατάστασις Gal. Thras. 7); of liquids, freeze, ἡ θάλασσα πήγνυται Hdt. 4.28; ἅλες πήγνυνται salt crystallizes, ib. 53, cf. 6.119; φόνος πέπηγεν A. Ch. 67 (lyr.); πεπάγαισιν ὐδάτων ῤόαι Alc. 34, cf. X. An. 7.4.3; κρύσταλλος ἐπεπήγει οὐ βέβαιος was not frozen so as to bear, Th. 3.23; ἁνίκα [χιὼν] παχθῇ Theoc. 23.31; ὄστρακον [ᾠοῦ] π. Arist. GA 752a35; γάλα π. Id. PA 676a14; ὀφθαλμῶν οἱ μὲν ὑγιεῖς, οἱ δὲ πεπηγότες blind, of buds, Thphr. CP 5.12.10: metaph., to be petrified, struck dumb, Antiph. 166.7.
  • IV metaph., fix, ὅρους τοῖς βαρβάροις Lycurg. 73, cf. Aristopho 9.7: Astrol., fix, determine a nativity, Sch. Ptol. Tetr. 103:—Med., ὄφρα ἐν φρασὶ πάξαιθʼ, ὅπως . . that he might keep it fixed in his heart, Pi. N. 3.62; establish, χορούς Him. Or. 16.6:— Pass. and intr. pf., to be irrevocably fixed, established, εἷς ὅρος ἡμῖν παγήσεται Th. 4.92; πῆγμα (Aurat. for πῆμα) γενναίως παγέν A. Ag. 1198; κακῶς παγέντας ὅρκους E. IA 395; ὀρθὰς παγείσας φρένας Carc. 6.2; μὴ γὰρ ὡς θεῷ νομίζετʼ ἐκείνῳ τὰ παρόντα πεπηγέναι πράγματα ἀθάνατα D. 4.8; τὰ καλῶς πεπηγότα τῇ φύσει Id. 25.90. (Cf. Lat. pango.)

πήγνυμι, [ῡ], auch πηγνύω, fut. πήξω, aor. ἔπηξα, aor. pass. ἐπήχθην (πῆχθεν, Il. 8.298, Eur. Cycl. 302), häufiger ἐπάγην, u. fut. παγήσομαι, Theocr. 4.92, perf. II. mit intr. Bdtg πέπηγα, ein aor. med. ἐπηγόμην erst Sp., wie Aesop. S. auch πήσσω;
festmachen ;
   a) etwas Loses, Bewegliches befestigen, hineinstoßen, -stecken, -schlagen, wie einen Nagel, eine Stoßwaffe u. dgl.; aufstecken ; -spießen, anheften u. dadurch befestigen, κεφαλὴν ἀνὰ σκολόπεσσι, den Kopf auf Pfähle stecken, Il. 18.177 ; ὄμματα κατὰ χθονὸς πῆξαι, die Augen fest auf die Erde richten, 3.217, wie intr., πρὸς ἀστρονομίαν ὄμματα πέπηγεν, Plat. Rep. VII.530d ; u. übertr., ἡ σοφία αὐτοῦ τούτῳ ἀρέσκειν πέπηγεν, ist fest nur darauf gerichtet, X.605a ; κρᾶτα πήξασʼ ἐπʼ ἄκρον θύρσον, Eur. Bacch. 1139 ; u. pass., ἀμφὶ βουπόροισι πηχθέντας μέλη ὀβελοῖσι, Cycl. 301 ; so auch πέπηγε ἐνγῇ, das Schwert steckt fest in der Erde, Soph. Aj. 806.
   b) einzelne Teile untereinander befestigen und zum Ganzen verbinden, zusammenfügen, zusammensetzen, dah. bauen, zimmern, νῆας πῆξαι, Il. 2.664 ; auch im med., ἅμαξαν πήξασθαι, sich einen Wagen bauen, Hes. O. 457 ; νῆας, σκηνὰς πήξασθαι, sich Schiffe, Hütten bauen, 811 ; Her. 5.83, 6.12 ; u. pass., ψυχὴ καὶ σῶμα παγέν, Plat. Phaedr. 246c ; ὄρνις καλιὰν πήγνυται, der Vogel baut sich sein Nest ; auch παγάς, Netze zurecht machen und aufstellen, Xen. Cyr. 1.6.39 ; σκηνὰς πήξαντες, Zelte aufschlagen, Plat. Legg. VII.817c, wie Andoc. 4.30 ; Pol. 6.27.2 ; σχεδίας, 3.46.1 ; übertr. ὅρους, Lycurg. 73 ; vgl. τοὺς κακῶς παγέντας ὅρκους, Eur. I.A. 395 ; εἷς ὅρος ἡμῖν παγήσεται, Thuc. 4.92.
   c) Weiches, Flüssiges fest, steif od. hart machen, gerinnen od. gefrieren lassen ; θεὸς πήγνυσι δὲ πᾶν ῥέεθρον, Aesch. Pers. 488 ; τοὺς ποταμοὺς ἔπηξεν, Ar. Ach. 139 ; ὅτι ψύχοιτό τε καὶ πήγνυτο (opt.), Plat. Phaed. 118c ; πηγνὺς τοὺς ἀνθρώπους, Xen. An. 4.5.3, 7.4.3 ; pass. fest, steif, hart werden, γοῦνα πήγνυται, die Glieder werden steif, erstarren, Il. 22.453 ; u. im intr. perfect., τίτας φόνος πέπηγεν, Aesch. Ch. 67 ; auch ἄρθρα πέπηγέ μου, Eur. Herc.F. 1395, die Glieder sind steif ; πέπηγεν αὐτοῦ τὰ πολλά, Luc. D.Mar. 14.3. Bei Antiphan. (Ath. VI.224c) ist πήγνυμαι »zu Stein werden«, dem voranstehenden λίθινος γίγνομαι eutsprechend. – Von der Milch, Diosc. u. a.Sp., γάλα πεπηγός, geronnene Milch ; auch ἅλες πήγνυνται, das Salz wird fest, Her. 4.53.
   d) übertr., befestigen, festsetzen, feststellen, Bestand geben, u. in den intr. tempp. Bestand, Festigkeit bekommen haben, μὴ γὰρ ὡς θεῷ νομίζετʼ ἐκείνῳ τὰ παρόντα πεπηγέναι πράγματα ἀθάνατα, Dem. 4.8, u. öfter, u. Sp.; διάνοια πεπηγυῖα καὶ ἄτολμος, Plut. Symp. 7.10.2.

πήγνυμι

2 sing. fut. πήξεις Il. 22.283.

3 sing. aor. ἔπηξε Il. 2.664, Il. 13.570. πῆξε Il. 4.460, Il. 5.40, Il. 6.10, Il. 8.258, Il. 11.447, Il. 13.372, 398, Il. 15.650 : Od. 22.83.

1 pl. πήξαμεν Od. 12.15.

3 sing. subj. πήξῃ Il. 8.95.

Pple. πήξας, -αντος Il. 3.217 : Od. 11.129, Od. 23.276.

Infin. πῆξαι Il. 18.177 : Od. 5.163, Od. 11.77.

3 sing. pf. πέπηγε Il. 3.135.

3 sing. plupf. (ἐ)πεπήγει Il. 13.442, Il. 16.772.

Pass. 3 sing. aor. ἐπάγη Il. 10.374, Il. 22.276. πάγη Il. 4.185, 528, Il. 5.616, Il. 20.283, 486, Il. 23.877.

3 pl. πάγεν Il. 11.572.

3 pl. aor. πῆχθεν Il. 8.298.

(ἐγκατα-, κατα-, συμ-)

• • 1

    To set firmly, fix, stick : κεφαλὴν ἀνὰ σκολόπεσσιν Il. 18.177. Cf. Od. 11.77, 129, Od. 12.15, Od. 23.276.

    To stick (a spear) in the earth when not in use.

    In pf. in pass. sense : παρʼ ἔγχεα πέπηγεν Il. 3.135.

  • 2

    To set or direct (the countenance) : κατὰ χθόνος ὄμματα πήξας Il. 3.217.

  • 3

    To stick, plunge, plant (a spear) into a foe or his shield, send (an arrow) into him (in pass. sense in plupf.) : μεταφρένῳ ἐν δόρυ πῆξεν Il. 5.40, δόρυ ἐν κραδίῃ ἐπεπήγει Il. 13.442. Cf. Il. 4.185, 460, 528, Il. 5.616, Il. 8.298, Il. 13.372, etc.: Od. 22.83.

    In pass. and plupf., of a spent spear or arrow, to be stuck (in the earth), enter (it) and remain standing : ἐν γαίῃ ἐπάγη Il. 10.374, Il. 22.276. Cf. Il. 23.877.

    So without mention of the earth : πολλὰ κεβριόνην ἀμφὶ δοῦρα πεπήγει Il. 16.772, ταρβήσας ὅ οἱ ἄγχι πάγη βέλος Il. 20.283.

  • 4

    In pass., of the limbs, to be deprived of the power of movement, become stiffened : νέρθε γοῦνα πήγνυται Il. 22.453.

  • 5

    To put together, construct, build : νῆας Il. 2.664 : ἴκρια Od. 5.163.

For Pindar, see also: πάγνυμι

πήγνυμι (cf. pango, pax), fut. πήξεις, aor. ἔπηξα, πῆξε, perf. πέπηγε, plup. (ἐ)πεπήγει, pass. aor. ἐπάγην, πάγη, 3 pl. πάγεν, aor. 1 3 pl. πῆχθεν: fix, both in the sense make stiff or compact, and plant firmly; of fixing or sticking a spear ἔν τινι, an oar upon a mound (ἐπὶ τύμβῳ), impaling a head (ἀνὰ σκολόπεσσι), Il. 4.460, Od. 11.77, Il. 18.177; hence build, νῆας, Il. 2.664; mid., for oneself, Od. 5.163; fig., ‘fix’ the eyes upon the ground, Il. 3.217; pass., and perf. act., stiffen, stick fast, stick in, Il. 22.453, Il. 13.442.

πήγνυμι πέπηγα is generally used as perf. pass.

• Radical sense, to make fast; intr. and Pass. to be solid:
• • Ito stick or fix in, ἐν δὲ μετώπωι πῆξε τὴν αἰχμήν Il.; π. ἐπὶ τύμβωι ἐρετμόν Od.:— to fix in the earth, plant, Soph.; σκηνὴν π. to pitch a tent, Plat.; (so Mid., σκηνὰς πήξασθαι to pitch their tents, Hdt.):—intr. perf. and Pass., δόρυ δʼ ἐν κραδίηι ἐπεπήγει the spear stuck fast in his heart, Il.; ὀϊστοὶ πῆχθεν ἐν χροΐ Il.; [ξίφος πέπηγεν ἐν γῆι Soph.
  • • 2to stick or fix on, κεφαλὴν ἀνὰ σκολόπεσσι π. to stick the head on stakes, Il., etc.: —Pass., πηχθέντας μέλη ὀβελοῖσι having their limbs fixed on spits, Eur.; παγέντες impaled, Aesch.
    • 3to fix the eyes upon an object, κατὰ χθονὸς ὄμματα π. Il.; ὄμματα πέπηγε πρός τι Plat.
  • IIto fasten together, construct, build, νῆας πῆξαι Il.; so Mid., ἄμαξαν πήξασθαι to build oneself a wagon, Hes.
  • IIIto make solid, stiff, hard, of liquids, to freeze, θεὸς πήγνυσι πᾶν ῥέεθρον Aesch.; ἔπηξε (sc. ὁ θεὸς) τοὺς ποταμούς Ar.:—intr. perf. and Pass. to become solid, stiff or hard, γοῦνα πήγνυται the limbs stiffen, Il.; of liquids, to become congealed, freeze, Hdt.; ἅλες πήγνυνται the salt crystallises, Hdt.; κρύσταλλος ἐπεπήγει οὐ βέβαιος was not frozen strong, Thuc.
  • IVmetaph. to fix, Lat. pangere foedus, intr. perf. and Pass. to be irrevocably fixed, established, εἷς ὅρος ἡμῖν παγήσεται Thuc.; μὴ γὰρ ὡς θεῶι νομίζετʼ ἐκείνωι τὰ παρόντα πεπηγέναι πράγματα ἀθάνατα Dem.