πηδητικός
πηδητικός, springing
πηδ-ητικός, ή, όν,
- good at leaping, springing, of the locust, grasshopper, flea, Arist. HA 532a27, PA 683a33: Sup. -ώτατος, σατύρων Luc. Bis Acc. 10.
πηδητικός, ή, όν, qui bondit, Arstt. H.A. 4, 7, 9 ; p. suite, fougueux, lascif, Luc. Bis acc. 10 ||
Sup. -ώτατος, Luc. l. c.
Étym. πηδάω.
πηδητικός, zum Springer, Tanzen gehörig, geneigt, springend, tanzend ; Arist. part. an. 4.6 ; Schol. Ar. Eq. 753 u. a.Sp.; πηδητικώτατε τῶν Σατύρων, Luc. bis accus. 10.
πηδητικός, ή, όν
from πηδάω
- springing, Arist., Luc.