πήδημα

πήδ-ημα, ατος, τό,

• leap, bound, A. Pers. 95, 305, S. Aj. 833, E. Andr. 1139, etc., cf. πηδάω I; leaping up in admiration, of an audience, Plu. Aud. 2.41c (pl.).
• • II beating or throbbing of the heart, τὸ μέλλον καρδία πήδημʼ ἔχει E. Ba. 1288; ἴσχεσθαι καρδίαν πηδήματος Plu. Profect. 2.83b.

πήδημα, τό, der Sprung ; πήδ. κοῦφον ἐκ νεὼς ἀφήλατο, Aesch. Pers. 297 ; πήδημʼ ὀρούσας, Ag. 800 ; Soph. Aj. 820 ; πήδημʼ εἰς ᾍδου πικρόν, Eur. Hipp. 829 ; der Schlag des Herzens, der Adern, das Herzklopfen, ὡς τὸ μέλλον καρδία πήδημʼ ἔχει, Eur. El. 861 ; u. in späterer Prosa, wie Luc. salt. 34, Plut. u. A.

πήδημα, ατος, τό, from πηδάω

• • Ia leap, bound, Trag.
  • IIa beating or throbbing of the heart, τὸ μέλλον καρδία πήδημʼ ἔχει, i. e. beats with fearful presage, Eur.